Tweede deel Trans Siberië

We zijn ondertussen een stuk verder.

Hebben al die tijd geen internet gehad..

We waren gearriveerd in hotel Victory in Irk0etsk waarvandaan ik het laatste bericht heb verstuurd. Dat was op 4 mei. Rinus had wat last van allergie (gaat nu weer goed)en is in het hotel gebleven. Met Will heb ik in de stad gewandeld. Niet erg indrukwekkend. We hebben het art museum bezocht met veel Boeddha en Chinese kunst, maar ook kunst van rond de eeuwwisseling.

Wel aardig werk, Will vond het in elk geval leuk.

Het weer was zonnig, temp. 10 - 22 C.

5 mei om 0400 vertrokken van het hotel. De Trans Mongolië Express vertrok 04.50.

De hele dag in de trein door de eindeloze toendra´s.

Om 21.40 passeerden we de grens Rusland-Mongolië .

De volgende ochtend om 06.30 arriveerden we in Ullan Bator. Hier ontmoeten we ongeveer 20 mensen die ook via Tiara Tours op reis waren maar rechtstreeks uit Moskou kwamen.

Eerst ontbeten in hotel Ovotel en daarna naar Tiara Resort een 45 km. buiten Ullan Bator.

Een hotel met daarom heen een twintig gers. Voor ons was dit een vergissing. Het eigenlijke plan was dat wij drieen in het hotel in Ullan Bator zouden blijven en daar de volgende ochtend opgepikt zouden worden voor de tour naar de nomaden. Nu zijn we opgehaald in het resort waar we in een ger hebben overnacht. Leuk en apart maar wel lux want we konden douchen en eten in het resort. Het was leuk om verhalen en ervaringen uit te wisselen met andere tourgangers.

Op 7 mei werden we opgehaald door een mini 4WD busje met gids en driver. Naar de nomaden familie. Het bleek dat ze dat niet vaak deden want de weg konden ze moeilijk vinden. Er staan totaal geen richting aanwijzers en meestal zandpaden. Ook moesten we over een riviertje maar het probleem was dat er geen bruggen waren. We moesten een doorwaadbare plaats vinden. Dat is uiteindelijk gelukt maar was iets dieper dan verwacht. We gingen tot boven de wielen door het water. Iets verder op was een auto blijven steken midden in het riviertje. We hebben niet gezien hoe dit is afgelopen.

Rond de middag kwamen op een weidse vlakte aan bij drie gers waar onze nomaden familie verbleef. Eigenlijk twee families met drie gers waarvan er één voor ons beschikbaar was.

Na ontvangst door de familie, vader, moeder en zoontje van vier kregen we thee met veel melk. De ger is rond met een diameter van zes meter en goede stahoogte. In het midden een kachel die met hout gestookt kan worden maar omdat er meer gedroogde mest beschikbaar is werd dat gebruikt. Deze families hadden een flinke veestapel. Daar waren koeien, geiten, schapen, veel kleine paarden en yaks. Deze liepen alle vrij rond zonder enige afrastering.

Bij de ger was een soort kraal gemaakt. In de middag werden de paarden bij elkaar gedreven door de horsemen. Zoals het woord al zegt mannen op paarden, in de U.S. cowboys geheten. Maar hierbij gebruikte ook enige horsemen een terrein motorfiets. Toen alle paarden in de kraal waren, werden van vele paarden de manen geknipt. Van de haren worden filtdekens gemaakt voor isolatie van de gers . Enorme rijtechniek werd gedemonstreerd door de horsemen. Deze mannen zitten vanaf hun vierde jaar op een paard.

Alle dieren werden door de mannen en vrouwen van de families met zorg behandeld. Alleen een jonge hond lag de dag en nacht buiten, zogenaamd om ‘'hard'' te worden, een goede waakhond.

S'nachts hebben we de eerste nacht kou geleden. De ger hadden ze niet goed dicht gemaakt. Deze was al voorbereid voor de zomerhitte en de koude, rond het vriespunt, wind ging er dwars doorheen. We hadden plannen om te vertrekken en geen tweede nacht te blijven. Het is vakantie en geen overlevingskamp. Ze hebben de tent toen goed dicht gemaakt en de tweede nacht hebben we redelijk geslapen.

Onze ger was ondertussen , met onze hulp een kilometer verplaatst naar een heel mooi stekkie aan een snelstromend riviertje. Daar hebben we nog bijna een dag en nacht gestaan. We werden regelmatig bezocht door allerlei vee, zoals koeien, yaks, schapen, geiten en de laatst dag ook nog door een viertal kamelen die daar ook vrij rondlopen.

Van dit uitstapje hebben we erg genoten.

Daarna weer terug naar Ullan Bator. Ook weer door het riviertje, maar dit keer op een minder diepe plaats.

Ullan Bator is een heel grote stad, maar zeer lelijk en smerig. We hebben er eigenlijk een nachtje in het ‘'redelijke'' hotel doorgebracht en s'avonds in een aardige tent gegeten.

De volgende ochtend 07.15 vertrokken met de trein naar Datong.

Na een vier uur lang oponthoud bij de grens van Mongolië naar China konden we verder.

Vlak na de grens werden de onderstellen van de trein gewisseld voor het smallere spoor in China. Dit was een zeer interessante operatie waarbij we in de trein moesten blijven zitten..

Om 07.00 kwamen we aan in Datong. Na inchecken in het hotel tegenover het station, werden we opgehaald voor een tour naar de hangende kloosters en de grotten.

Eerst naar de hangende kloosters, ruim een uur rijden.Deze kloosters zijn in de zesde eeuw gebouwd door Bhoedaanse monniken tegen een steile berg helling boven een rivier. Ze hebben dat gedaan van boven af, hangend in touwen. Heel knap en indrukwekkend. Veel mooie versieringen.

Daarna naar de grotten. Een wereld erfgoed, waar ik nog nooit over gelezen of van gehoord had. Een groot complex met wel vijf Bhoedaanse tempels. Daarnaast de grotten, een bergwand waarin ze vele grotten uitgehakt hebben en daarin weer Bhoeda beelden gehakt hebben van heel kleine tot heel grote, van 10 cm. tot 17 meter. En heel veel. In een grot zaten al een 3600 beelden en beeldjes. Niet voor te stellen. Ook hier geen spijt van deze uitstap.

Vandaag 12 mei staan we op het punt op/ de trein te stappen naar Bejing, een rit van ruim zes uur, dus kort voor onze begrippen nu.

Omdat ik op deze laptop geen goed programma heb geïnstalleerd is het niet mogelijk foto´s-films van mijn camera over te brengen op de laptop dus kan ik ze ook niet versturen. Sorry.

Verder hartelijke groeten van ons allen.

Bedankt voor de verschillende reacties die we hebben ontvangen.

Will, Rinus en Jacob